BMW i7 — specyfikacja i wyszukiwanie VIN

BMW serii 7 II zadebiutował w 1986 roku jako następca produkowanego 10 lat modelu pierwszej generacji. Wyprodukowano 310 000 egzemplarzy modelu. W plebiscycie na Europejski Samochód Roku 1987 model zajął 3. pozycję (za Oplem Omegą A i Audi 80 B3). Samochód otrzymał kod fabryczny E32. Na rynek E32 weszło wyposażone w najnowocześniejsze technologie tamtych lat. Najlepiej wyposażone wersje posiadały: telefon, lodówkę, podgrzewane zamki, elektroniczny system kontroli trakcji i system wzmacniający docisk wycieraczek do szyby przedniej przy wyższych prędkościach, dwustrefową klimatyzację, elektrycznie sterowane fotele przednie (wraz z pamięcią ustawień dla kilku kierowców), elektryczną tylną kanapą (łącznie z elektrycznymi zagłówkami), podgrzewanie wszystkich foteli (łącznie z oparciami), EDC – system zmiany twardości zawieszenia, PDC – system wspomagający parkowanie (parktronic), serwo-tronic – system zwiększający twardość układu kierowniczego wraz ze wzrostem prędkości, tempomat, webasto – ogrzewanie postojowe, fotochromatyczne i elektryczne lusterko wewnętrzne, domykanie klapy bagażnika, elektryczne rolety szyb tylnych, worek na narty, kompletne wykończenie wnętrza skórą (łącznie z tunelem środkowym, boczkami czy deską rozdzielczą), drewniane listwy wewnętrzne, dyferencjał o zwiększonej sile tarcia (tzw. szpera – 25%), podgrzewane dysze spryskiwaczy szyby przedniej, spryskiwacze przednich reflektorów oraz halogenów, elektryczną regulację kolumny kierowniczej, podgrzewanie przedniej szyby, podgrzewanie tylnej szyby, a także specjalna laminowana szyba bez drucików (przewodów) cieplnych, podwójne szyby (zapewniające lepszą izolację cieplną oraz wyciszenie wnętrza auta), moduł komfortu – automatyczne domykanie szyb oraz szyberdachu po zamknięciu samochodu, OBC – komputer pokładowy pokazujący wiele parametrów dotyczących pracy samochodu oraz inne dodatki – w tym modelu BMW montowało na życzenie klienta całe dostępne wyposażenie, od 1991 łącznie z pierwszymi w seryjnym samochodzie reflektorami ksenonowymi (oczywiście za niemałą dopłatą). Samochód jak na swoje czasy był bardzo nowoczesny i naszpikowany elektroniką. Silniki były bardzo wytrzymałe (szczególnie silniki M30 – odpowiednio serwisowane wytrzymywały przebiegi powyżej 600 tys. km). Wprowadzone w 1992 silniki M60 V8 były bardzo nowoczesne (w całości wykonane z aluminium, 4 zawory na cylinder, pełny, sekwencyjny wtrysk paliwa, hydrauliczne kasowanie luzów rozrządu oraz łańcuchów), jednak były delikatniejsze od rzędowych szóstek M30. Najmocniejszy w gamie silników – V12 charakteryzował się wysoką trwałością, kulturą pracy, dużą mocą i momentem obrotowym oraz wysokim zużyciem paliwa (powyżej 20 l/100 km w warunkach miejskich). W Europie można było zamówić wersje bez skóry czy wielu innych dodatków, które w wersji na rynek amerykański były standardem. Samochód także oferowano w wersji z powiększonym miejscem dla pasażerów tylnej kanapy, przez co zwiększyła się długość o 11,4 cm – oznaczenie iL. Paletę silnikową E32 stanowiły same silniki benzynowe o pojemnościach: 3,0 l R6(730i), 3,0 l V8(730i) 3,5 l R6(735i), 4,0 l V8(740i) i 5,0 l V12(750i). E32 odznacza się dużą niezawodnością. BMW E32 dostępne było w następujących kolorach:

Źródło: Wikipedia · CC BY-SA